Reklamda Çocuk İmgesinin Toplumsal ve Kültürel Kodları: Şölen, Eti ve Torku Örnekleri

Main Article Content

Mesude Özaslan

Özet

Bu çalışma, çocuk imgesinin reklamlarda nasıl, hangi amaçlarla ve hangi ideolojik çerçeveler içinde kullanıldığını postyapısalcı bir yaklaşım doğrultusunda incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın uygulama bölümünde, Türkiye’de üretilen Şölen, Eti ve Torku markalarına ait çikolata reklamları, tesadüfi örneklem yöntemi ile seçilerek göstergebilimsel çözümleme yöntemiyle değerlendirilmiştir. Analiz sürecinde, çocuk imgesinin reklamlarda üstlendiği işlevler, ilettiği kültürel ve duygusal anlamlar ile toplumsal cinsiyet kodları çözümleme nesnesi olarak ele alınmıştır. Araştırma bulgularına göre, çocuk imgesi reklamlarda yalnızca hedef kitleye yönelik bir çekicilik unsuru olarak değil, aynı zamanda aile, gelenek ve toplumsal dayanışma gibi değerleri çağrıştıran bir kültürel sembol olarak işlev görmektedir. Şölen reklamında çocuk, milli ve dini bayram kültürünü temsil eden, paylaşma ve mutluluk değerlerini öne çıkaran bir figür olarak sunulmuştur. Eti Petito reklamında çocukların masumiyet ve neşe temsili üzerinden ürüne duygusal bir anlam yüklenirken; dede-torun ilişkisi aracılığıyla aile içi bağlılık duygusu vurgulanmıştır. Torku’nun Miniki reklamında ise çocuk imgesi, sağlık, güven ve aile bütünlüğü temalarıyla ilişkilendirilmiş; aynı zamanda mavi ve pembe renk kodları üzerinden erken yaşta toplumsal cinsiyet rollerinin yeniden üretildiği gözlemlenmiştir.

Article Details

Nasıl Atıf Yapılır
Özaslan, M. (2026). Reklamda Çocuk İmgesinin Toplumsal ve Kültürel Kodları: Şölen, Eti ve Torku Örnekleri. Epigraf: Sanat, Dil Ve Kültür Araştırmaları Dergisi, 2(1), 86–104. https://doi.org/10.5281/zenodo.19714979
Bölüm
Makaleler

Referanslar

Akerson, F. E. (2005). Göstergebilime giriş. İstanbul: Multilingual.

Barthes, R. (1972). Mythologies. New York: Hill and Wang.

Barthes, R. (2005). Göstergebilimsel serüven (M.-S. Rifat, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

Beard, D., & Gloag, K. (2005). Post-yapısalcılık (Ö. C. Satır, Çev.). İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(3), 787–790.

Belsey, C. (2013). Postyapısalcılık (N. Örge, Çev.). Ankara: Dost Kitabevi.

Çulha, O. (2011). Göstergebilim tekniği kullanılarak Kanada fotoğraflarının incelenmesi. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 7(13), 409–424.

Değirmencioğlu, S. M. (2009). Medyada çocuk emeği ve reklamların çocuk işçileri. [Makale]. Academia.edu.

Elden, M., & Ulukök, Ö. (2006). Çocuklara yönelik reklamlarda denetim ve etik. Küresel İletişim Dergisi, 2, 1–23.

Ezmeci, F., Çoban Söylemez, E. T., Akgül, E., & Akman, B. (2017). Çocukların yer aldığı reklamların çocuklara ve yetişkinlere verilen mesajlar, roller ve cinsiyete yönelik ayrımcılık unsurları açısından incelenmesi. Galatasaray Üniversitesi İleti-ş-im Dergisi, 26, 247–279. https://doi.org/10.16878/gsuilet.324859

Guiraud, P. (1994). Göstergebilim (M. Yalçın, Çev.). Ankara: İmge Kitabevi.

Günay, D. (2002). Metin bilgisi. İstanbul: Multilingual.

Günay, D. (2002). Göstergebilim ve anlamın üretimi. Dilbilim Araştırmaları Dergisi, 12(1), 45–62.

Knafo, D. (1991). What's in a name? Psychoanalytic considerations on children of famous parents. Psychoanalytic Psychology, 5(3), 263–281.

Köksal, M. H. (2007). Consumer behaviour and preferences regarding children’s clothing in Turkey. Journal of Fashion Marketing and Management, 11(1), 69–81.

Kuruoğlu, H., & Soygüder, Ş. (2009). Televizyon reklamlarında çocuk: Türkiye örneği. http://akademikstok.com/televizyon-reklamlarinda-cocuk-turkiye-ornegi-oku-276.html (Erişim tarihi: 10 Eylül 2015).

Küçükerdoğan, R. (2011). Reklam nasıl çözümlenir. İstanbul: Beta Yayıncılık.

Maheshwari, S. (2009). Children of famous parents: An exploratory study. International Journal of Social Sciences, 4(1), 44–53.

Özkar, M., & Aytaş, M. (2021). Okul Öncesi Çocuklara Yönelik Hazırlanan Çizgi Filmlerde Toplumsal Cinsiyet Rollerinin Yansıtılması: Rafadan Tayfa ve Canım Kardeşim. Kurgu, 29(1), 37-58.

Rapport, L. J., & Meleen, M. (1998). Childhood celebrity, parental attachment, and adult adjustment: The Young Performers Study. Journal of Personality Assessment, 70(3), 484–505.

Seel, N. M. (1999). Educational semiotics: School learning reconsidered. Journal of Structural Learning and Intelligent Systems, 14(1), 11–28.

Sözen, E. (1999). Söylem. İstanbul: Paradigma Yayınları.

Way, K. (1998). At what price fame: A comparative analysis of how men and women experience fame. Dissertation Abstracts International Section A: Humanities and Social Sciences, 58(7-A), 2869.

Weber, R. (2009). Protection of children in competitive sport: Some critical questions for London 2012. International Review for the Sociology of Sport, 44(1), 55–69.

Williamson, J. (2001). Reklamların dili: Reklamlarda anlam ve ideoloji (A. Fethi, Çev.). Ankara: Ütopya Yayınevi.