Dijital Platformlarda Sanatın İçerikleşmesi: Estetik Tüketim Üzerine Netnografik Bir Analiz

Main Article Content

Oğulcan Ulutepe

Özet

Bu araştırma, dijital çağda sanat eserlerinin ontolojik dönüşümünü ve ticarileşme pratiklerini e-ticaret ve sosyal medya platformları üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Walter Benjamin’in aura, Guy Debord’un gösteri ve Jean Baudrillard’ın simülasyon kuramları ekseninde şekillenen çalışmada, yüksek sanatın dijital platformlarda nasıl pragmatik bir tüketim nesnesine dönüştüğü sorgulanmaktadır. Yöntem olarak nitel araştırma desenlerinden netnografik analiz kullanılmış; Trendyol, Temu, Instagram, X (Twitter) ve Reddit gibi platformlardaki kullanıcı etkileşimleri ve arşivsel veriler incelenmiştir. Van Gogh ve Frida Kahlo gibi ikonik figürlerin eserleri üzerinden yapılan analizde, orijinal eserin biricikliğinin yerini kopyanın işlevselliğinin aldığı saptanmıştır. Bulgular, tüketicilerin metalaşan sanat nesneleriyle kurduğu ilişkide iki farklı eğilim olduğunu göstermektedir: Bir yanda estetik ve konfor arayışıyla eseri sıradan bir meta olarak benimseyen pragmatik tüketici profili; diğer yanda ise eserin bağlamından koparılarak içinin boşaltılmasına karşı çıkan eleştirel bir bilinç bulunmaktadır. Sonuç olarak, dijitalleşme süreçlerinin sanatın aurasını zedeleyerek onu bir gösteri dekoruna dönüştürdüğü; ancak bu metalaşma eğilimine karşı toplumun belirli kesimlerinde etik ve estetik bir direncin varlığını sürdürdüğü öngörülmektedir. 

Article Details

Nasıl Atıf Yapılır
Ulutepe, O. (2026). Dijital Platformlarda Sanatın İçerikleşmesi: Estetik Tüketim Üzerine Netnografik Bir Analiz. Epigraf: Sanat, Dil Ve Kültür Araştırmaları Dergisi, 2(1), 56–70. https://doi.org/10.5281/zenodo.19714623
Bölüm
Makaleler

Referanslar

Akyapı, N. (2022). Sosyal medya uygulamalarının pazar alanına dönüşümünün kitle kültürü bağlamında incelenmesi: Instagram’ın bu alandaki güvenilirliğinin analizi. Al-Farabi International Journal on Social Sciences, 7(2), 13–37.

Alavi, S., Ahuja, V., & Medury, Y. (2010). Building participation, reciprocity and trust: Netnography of an online community of Apple using regression analysis for prediction. Apeejay Business Review, 11(1–2), 82–96.

Arslan, C. (2018). Dijital yeniden üretim çağında sanat eseri: “Aura” kavramının dijital sanat bağlamında yeniden değerlendirilmesi. Art-Sanat Dergisi, 9, 405–414.

Aytaş, M. (2016). Ağ Toplumu ve Dijital Medyada Ontoloji, Zaman/Mekân Kavramlarını Yeniden Okumak. The Journal Of Academic Social Science, 37(37), 399-409.

Baudrillard, J. (2011). Simülakrlar ve simülasyon (O. Adanır, Çev.). Doğu Batı Yayınları.

Benjamin, W. (2015). Teknik olarak yeniden-üretilebilirlik çağında sanat yapıtı (G. Sarı, Çev.). Zeplin Kitap.

Costello, L., McDermott, M. L., & Wallace, R. (2017). Netnography: Range of practices, misperceptions, and missed opportunities. International Journal of Qualitative Methods, 16(1), 1–12. https://doi.org/10.1177/1609406917700647

Debord, G. (1996). Gösteri toplumu ve yorumlar (A. Ekmekçi & O. Taşkent, Çev.). Ayrıntı Yayınları.

Han, B. C. (2018). Güzeli kurtarmak: Güzeli yeniden düşünmek üzerine (K. Filiz, Çev.). İnsan Yayınları.

Horkheimer, M., & Adorno, T. W. (2014). Aydınlanmanın diyalektiği: Felsefi fragmanlar (N. Ülner & E. Öztarhan Karadoğan, Çev.). Kabalcı Yayıncılık.

Kozinets, R. V. (2002). The field behind the screen: Using netnography for marketing research in online communities. Journal of Marketing Research, 39(1), 61–72.

Manovich, L. (2017). Instagram and contemporary image. Cultural Analytics Lab.

Paklacı, B. (2014). Mike Featherstone postmodernizm ve tüketim kültürü üzerine bir inceleme (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Ritzer, G. (2000). Büyüsü bozulmuş dünyayı büyülemek: Tüketim araçlarının devrimcileştirilmesi (Ş. S. Kaya, Çev.). Ayrıntı Yayınları.